WordPress Security Tutorial فصل ۳ — افزونه‌های امنیتی درس آموزشی

هدرهای امنیتی HTTP — لایه محافظت مرورگر

هدرهای HTTP امنیتی مرورگر را محدود می‌کنند تا حتی اگر XSS تزریق شد، اثرش کم شود: Content-Security-Policy (محدودکردن منابع مجاز)، X-Content-Type-Options، X-Frame-Options (ضد کلیک‌جکینگ)، Referrer-Policy و HSTS (اجبار HTTPS). این هدرها با .htaccess یا Nginx تنظیم می‌شوند و برخی افزونه‌های امنیتی/کش هم به‌شکل UI دارند. CSP کامل پیاده‌سازی سختی دارد ولی نسخه پایه (بدون inline تحمیل) قابل اجراست.

مراحل قدم‌به‌قدم

  1. ۱

    افزودن هدرهای پایه

    در .htaccess (Apache) یا تنظیمات Nginx، هدرهای X-Frame-Options: SAMEORIGIN، X-Content-Type-Options: nosniff و Referrer-Policy: strict-origin-when-cross-origin را اضافه کنید.

  2. ۲

    فعال‌سازی HSTS

    اگر HTTPS کامل دارید، Strict-Transport-Security با max-age=31536000 و includeSubDomains اضافه کنید؛ توجه: برگشت به HTTP بعد از HSTS سخت است، پس فقط بعد از اطمینان HTTPS پایدار.

  3. ۳

    CSP پایه با Report-Only

    Content-Security-Policy را اول در حالت Report-Only فعال کنید تا گزارش تخلف‌ها را ببینید و منابع واقعی را بشناسید؛ سپس با منابع شناسایی‌شده به حالت اجرا بروید.

  4. ۴

    تست با SecurityHeaders

    دامنه را در securityheaders.com ببینید؛ امتیاز A سمت هدرها هدف خوبی است، ولی این امتیاز فقط هدرها را می‌سنجد نه امنیت واقعی کد.

نکات مهم

  • ◆ هدرها را از یک لایه (فقط سرور یا فقط افزونه) مدیریت کنید؛ دوبار افزودن باعث خطا یا تداخل می‌شود.
  • ◆ با Cloudflare می‌توانید هدرها را در سطح لبه تنظیم کنید بدون دست زدن به هاست.
  • ◆ CSP بدون inline scripts معمولاً با افزونه‌های تحلیل/چت جنگ دارد؛ منابع را دقیق whitelist کنید.