فصل ۱ — شروع پایتون
پایتون چیست و چرا محبوبترین زبان دنیاست؟ محیط پروژه: venv و مدیریت پکیجهافصل ۲ — متغیرها و انواع داده
متغیرها و انواع پایه داده رشتهها: متدهای متن در پایتون لیست، تاپل، دیکشنری و مجموعهفصل ۳ — کنترل جریان
شرطها: if و elif و else حلقهها: for و while در پایتونفصل ۴ — توابع و ماژولها
توابع: def، پارامترها و return ماژولها و کتابخانه استانداردفصل ۵ — کلاس و برنامهنویسی شیءگرا
کلاسها و شیءگرایی در پایتونفصل ۶ — پروژه عملی
کار با فایل و JSON پروژه پایانی: مدیریت کارها در خط فرمانفصل ۷ — سینتکس، عملگرها و ورودی/خروجی
سینتکس و تورفتگی: قواعد خط پایتون عملگرها: حساب، مقایسه، منطق و عضویت ورودی و خروجی: print و input در عمق اعداد و تبدیل نوع (casting) f-string در عمق: فرمتدهی حرفهایفصل ۸ — ساختمانهای داده در عمق
لیست در عمق: متدها، برش و کپی تاپل: ثابتها و بازکردن مقادیر مجموعهها: عضویت سریع و عملیات ریاضی دیکشنری در عمق: get، setdefault و ادغام کامپریهنشن: list، dict و set enumerate، zip و ابزارهای پیمایش match/case: تطبیق الگو در پایتون ۳.۱۰+فصل ۹ — توابع در عمق
*args و **kwargs: پارامترهای انعطافپذیر lambda و توابع درجهیک بازگشت: تابعی که خودش را صدا میزند اسکوپ: local، global و nonlocal تایپ هینت: نوعنویسی در پایتون مدرنفصل ۱۰ — شیءگرایی در عمق
وراثت و چندریختی متدهای جادویی (dunder) کپسولاسیون: property، خصوصی و انواع متد dataclass: کلاس دادهمحور آماده کلاس انتزاعی، Protocol و duck typingفصل ۱۱ — خطاها، فایلها و ماژولها
خطاها: try/except/finally و raise فایلها در عمق: خواندن، نوشتن و pathlib CSV: خواندن و نوشتن جداول ماژول و پکیج خودتان + __main__ os و sys: سیستمعامل و مفسرفصل ۱۲ — زمان، ریاضی و ابزارهای پیشرفته
تاریخ و زمان: datetime و timedelta math و random: محاسبات و تصادف عبارات باقاعده: ماژول re ایتریتور و ژنراتور: yield کلوژر و دکوراتور بهترین شیوهها: کد پایتونی تمیزتایپ هینت: نوعنویسی در پایتون مدرن
تایپ هینت یعنی کنار پارامتر و خروجی، نوعشان را بنویسید: def add(a: int, b: int) -> int. اجرا را پایتون خودش چک نمیکند ولی IDEها اشتباه را همانجا زیرخط میکشند و ابزارهایی مثل mypy و fastapi با همینها کار میکنند. در پروژههای امروز، کد بدون هینت تقریباً غیراستاندارد شده است.
مراحل قدمبهقدم
-
۱
پایه
def greet(name: str) -> str: — نوع پارامتر بعد از دونقطه و نوع خروجی بعد از ->. متغیرها هم میشود: count: int = 0 ولی معمولاً لازم نیست چون پایتون میفهمد. هینتها اجباری نیستند؛ اجرا با یا بدون آنها یکسان است.
-
۲
نوعهای ترکیبی مدرن
از پایتون ۳.۹ به بعد کافی است: list[int]، dict[str, float] و tuple[int, int] — بدون import از typing. برای «این یا آن»: int | str (از ۳.۱۰) و برای اختیاری: str | None — جایگزین مدرن Optional[str].
-
۳
توابع پیچیدهتر
پارامتر تابعی هم نوع دارد: Callable[[str], int] یعنی تابعی که رشته میگیرد و عدد میدهد. برای «هر ساختار» از Any استفاده کنید ولی هر جای آن رفتید، امنیت هینت همانجا تمام میشود — استفاده کم بهتر است.
-
۴
چک با ابزار
IDE شما همین حالا با هینتها خطاها را نشان میدهد؛ برای چک سرتاسری mypy را اجرا کنید: mypy file.py — باگهای نوعی را قبل از اجرا میگیرد. فریمورکهایی مثل FastAPI و dataclassها روی هینتها سوارند؛ هر چه هینت دقیقتر، ابزارها هوشمندتر.
نکات مهم
- ◆ هینت اجرا را چک نمیکند؛ ابزارها چک میکنند — پس mypy بزنید.
- ◆ سینتکس مدرن: list[int] و str | None — typing قدیمی را لازم ندارید.
- ◆ خروجی هر تابع عمومی را هینت بدهید؛ مستندسازی هم میشود.
کد یا مسیر نمونه
def add(a: int, b: int) -> int:
return a + b
def find_user(uid: int, cache: dict[int, str] | None = None) -> str | None:
if cache is None:
cache = {}
if uid not in cache:
cache[uid] = f"کاربر-{uid}"
return cache.get(uid)
def stats(nums: list[float]) -> tuple[float, float, float]:
return min(nums), max(nums), sum(nums) / len(nums)
def transform(text: str, fn: "Callable[[str], str]") -> str:
return fn(text)
print(add(2, 3))
print(find_user(7))
low, high, avg = stats([2.0, 8.5, 5.0])
print(f"{low} | {high} | {avg:.2f}")
print(transform(" hello ", str.strip))
پرسش و پاسخ این درس (۰)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید!